Prowadzenie potyczki skirmishowej

Ten rozdział skupia się na praktycznych aspektach prowadzenia potyczki skirmishowej w TEOHIPHIP, od zarządzania turą po rozstrzyganie zasad i automatyzację przeciwników.

Przebieg rundy i aktywacja

Limit czasu: Standardowa potyczka trwa 5-6 rund. Śledzenie upływających rund jest kluczowe dla realizacji celów scenariusza.
Kolejność aktywacji: Na początku każdej rundy ustalana jest kolejność aktywacji band (np. rzut k6, stała kolejność, losowanie żetonów).
Aktywacja naprzemienna: Gracze (i MG/Algorytmy BN) aktywują swoje postacie (lub całe bandy BN, jeśli tak ustalono) po kolei, zgodnie z ustaloną inicjatywą.
Aktywacja bandy gracza: Gracz kontrolujący bandę aktywuje jedną ze swoich postaci w swojej kolejce. Po wykonaniu akcji przez tę postać, kolejka przechodzi dalej. Gracz nie może aktywować kolejnej postaci ze swojej bandy, dopóki wszystkie inne jednostki na stole nie miały swojej aktywacji w tej rundzie.
Punkty akcji (AP): Każda aktywowana postać dysponuje 2 AP do wydania na akcje.

Adjudykacja zasad skirmishowych

Twoją rolą jako Arbitra jest sprawne i spójne rozstrzyganie sytuacji na stole. Pamiętaj o zasadach opisanych w Podręczniku gracza (Rozdział 3):

Ruch: Pilnuj kosztów w trudnym terenie, rozsądnie oceniaj próby wspinaczki/skoków (testy!).
Linia wzroku (LoS): Stosuj zasadę "True LoS". W razie wątpliwości, podejdź do stołu i spójrz z perspektywy figurki. Bądź konsekwentny w kwestii blokowania LoS przez teren i inne postacie. Pamiętaj o utrudnieniu przy strzale do celu w ukryciu.
Osłona: Sprawdzaj, czy cel spełnia warunki osłony (zasłonięty przez solidny teren, blisko niego). Przypominaj graczom o korzyści (ignorowanie 1 sukcesu).
Akcje: Upewnij się, że gracze poprawnie deklarują i opłacają akcje (1 lub 2 AP). Testy przy interakcji powinny być szybkie i adekwatne do sytuacji.

Prowadzenie testów i puli inicjatywy

Kiedy test? W sytuacjach ryzykownych lub wymagających umiejętności (atak, interakcja, wspinaczka, użycie niektórych cech). Unikaj testów na trywialne czynności.
Przewaga/utrudnienie: Przyznawaj je śmiało w oparciu o cechy, sytuację taktyczną (celowanie, ukrycie, flankowanie?), stan sprzętu (często daje utrudnienie!) i kreatywność graczy. Pamiętaj, że się nie kumulują.
Interpretacja wyników: Skupiaj się na konkretnych efektach w potyczce:
- 0 sukcesów: Akcja nieudana, często z dodatkową negatywną konsekwencją (broń się zacięła, postać potknęła się i straciła resztę ruchu, cel interakcji uruchomił alarm, przeciwnik wykorzystał okazję).
- 1 sukces: Sukces z kosztem. Cel osiągnięty częściowo (1 obrażenie zamiast potencjalnych 2, drzwi otwarte, ale hałaśliwie, cel unieruchomiony tylko na chwilę) lub z negatywnym skutkiem ubocznym (sukces w ataku, ale broń się przegrzała i nie można jej użyć w następnej turze).
- 2+ sukcesy: Pełny, czysty sukces zgodnie z intencją gracza.
Pula inicjatywy:
- Przypominaj: O rzucie puli na początku rundy (kości = aktualne PŻ) i o możliwości wymiany kości.
- Egzekwuj koszt: Upewnij się, że gracz odejmuje 1 PŻ za każdą wymianę, zanim zastosuje jej efekt.
- Obserwuj: PŻ graczy to wskaźnik ich elastyczności taktycznej. Niskie PŻ oznaczają mniejszą pulę i większe ryzyko.

Zarządzanie komplikacjami

Świat TEOHIPHIP jest niestabilny. Wykorzystuj to!

Planowane komplikacje: Scenariusz może zakładać konkretne wydarzenia (np. przybycie posiłków w rundzie 3, awaria generatora w rundzie 4).
Losowe komplikacje: Używaj tabel losowych lub własnej inwencji, by wprowadzać nieoczekiwane zdarzenia: chwilowa anomalia temporalna (np. spowolnienie/przyspieszenie czasu w sektorze mapy), awaria sprzętu losowej postaci (test techniczny, by naprawić?), pojawienie się lokalnej fauny, absurdalna dyrektywa z centrali zmieniająca cele misji w jej trakcie. Wprowadzaj je np. na początku rundy na rzut k6 (np. na 1).

Automatyzacja przeciwników (BN)

Aby odciążyć MG i przyspieszyć grę, BN-y w TEOHIPHIP działają według prostych algorytmów.